4 ay içinde verilen oylar sonucunda Elbette albümünde yer alan albüme ismini veren Elbette şarkısı son 4 ayın en favori şarkısı olurken Kırık Kalpler Durağında albümündeki Nedense Sustum dinleyicilerin 2. favori şarkısı ünvanını aldı.

Üçüncülük ise 3 şarkı arasındaki kıyasıya mücadeleye sahne oldu. Neden albümünde yer alan Gamsız Hayat ve Mühim Değil ile Aranjman albümünde yer alan İstanbul son 4 ay içinde seçilen 3. favori şarkı ünvanını paylaştılar.  İşte ilk on oy sıralaması ve şarkıları…

Hazır olan ve hazırlanmaya devam eden yepyeni albümler ve görseller ile genişleyecek olan Mobile Club ile ilgili gelişmeleri ayrıca resmi blogumuzdan da takip edebileceksiniz.

Gün geçtikte güçlenen sosyal medyanın ve sayfanın altında yer alan destekçilerinin de gücünü arkasına alarak Türkiye müzik piyasasında yer bulan pek çok pop müzik ürünü acaba Candan’ın şarkılarında nasıl bir etki yarattı? Anketimiz bu soru ve üretilebilecek bunun gibi pek çok soruya yanıt bulacak.

Ankete katılmak için web sitemizin anket sayfasına yönlendirdiğimiz http://bit.ly/favorisarkinizhangisi adresini ziyaret edebilirsiniz!

Yeni eklenen şarkılarımızı müzik kutumuzdan dinlemenizin haricinde web sitemizde yer alan linkleri kullanarak bilgisayarınıza ücretsiz olarak da yükleyebilirsiniz.

Lütfen, yüklemek istediğiniz şarkı / şarkıları aşağıdaki listeden seçiniz.

Coca-Cola

Süt Aşkı

Kader

Gözler

Müzik kutumuz ile ilgili gelişmeleri takip edebileceğiniz blog kaydımızı okumak ve yeni şarkı listemizi takip etmek için buraya tıklayın.

Diğer şarkılar içinde sevdiklerimiz olmadı mı? Oldu, evet ama yeteri kadar yetmedi bize. Balkan türkülerini de sevdik, sakladık, alaturka nağmelerini de sevdik, sakladık ama biz en çok bu bahsettiğim kara parçasında hayat bulduk. O yüzden, ben o Candan Erçetin’imi geri istiyorum. Şu anda bu birlikteliğin Sinan’la yani Hakan Karahan’la yürüyebileceğini düşünüyorum. Candan Erçetin’den ricam, Sinan’ın daha ağırlıkta sözlerinin olacağı bir albüm yapması. Genel Candan Erçetin markasının, albümlerinin, gidişatın, müzikseverlerin içinde ben ve benim gibi düşünenler az kalmış olabilir. Olsun, diğerleri “Kırık Kalpler Durağında”yı dinlemeye devam etsinler. Varsın, Sinan’la yapılacak bu albüm de onlara “ara” albüm olsun, biz “asıl” kara parçamıza kavuşalım…

Ve son olarak “Nedense Sustum”un sözleriyle sizi baş başa bırakıyorum. İşte bizim kara parçamızdan böyle görünüyor Candan…

NEDENSE SUSTUM

Dün gece seni sevdiğimi söyleyecektim
“Sana ihtiyacım var” diyecektim
Nedense sustum…

Çünkü sen bundan korkacak kadar özgür
Ve korkup benden kaçacak kadar bencilsin…

Dün gece hafifçe mırıldandın rüyanda
Sonra dönüp gülümsedin uykunda
Üstüme alındım…

Çünkü ben bundan korkacak kadar tutkun
Ve korkup senden kaçacak kadar yorgunum…

Bir bencille bir yorgun, ne yapar şu hayatta
Belli etmeyiz ama, iki korkağız, biz aslında
Belli etmeyiz ama, iki aşığız, biz aslında.

Uzun uzun seyrettim seni uykunda
Saçlarını okşadım
Sen gözlerini açtın
Ben kapattım
Bütün gece seni sevdiğimi düşündüm
Söyleyemedim sustum

Nedense sustum…

referans için: http://suatkavukluoglu.blogspot.com/2010/03/nedense-sustum-bu-sarklar-susmasn.html

Albümün açılış şarkısı “Kırık Kalpler Durağında”; “Elbette” ve “Neden” çizgisinde, onların duygusal olarak “kırık” devamı gibi. “Elbette”de yüzünü daha çok umuda dönen Erçetin, bu sefer kalbi kırılanlara daha yorgun bir selam edip, artık sanki bir şeylerin değişmesinin zor olduğunu söylüyor. Birlikte olursak en azından derdimizi paylaşabilir, hafifletebiliriz diyor. Çok tanıdık ve insanı hemen yakalayan bir Candan Erçetin şarkısı bu. Radyolar önce bu şarkıyı seçtiler zaten. Ama uzun vadede şarkının kaderi konusunda endişeliyim. Benzerlerini ve daha iyilerini daha önce yaptı Erçetin…

Cemal Safi’nin şiirinden bestelenen “Git” şarkısı ise albümün en güçlü slow hiti. Yine herkesi yakalayacak, çok sevilecek, alt yapıları itibariyle de çok tanıdık gelen bir şarkı. Sözlerinde yüzerken kendinizi eski Yeşilçam filmlerindeki gibi bir aşkta hissediyorsunuz. Bir Yeşilçam melodramının izleri ve duyguları saklı derininde. Hani mektupların olduğu zamanlar, sürekli “o” kokan güllerin, sürekli “o” çıkan falların olduğu….

Albümün ilk klip şarkısı “Kader” ise Candan Erçetin’in olgunluk dönemini en güzel resmeden şarkılardan. “Gölgesizler” filmi için bestelenen “Ben Kimim” şarkısının izinden giden “Kader”; albümde sözlerini yazar Ayşe Kulin’in yazdığı “Bahar” ve Sinan (Hakan Karahan)ın yazdığı “Nedense Sustum”a doğru gizli bir köprü kuruyor gibi. Benim albümde en sevdiğim, en farklı bulduğum şarkılar bunlar. Candan Erçetin’den beklentilerimi “Ben Kimim” dahil en çok bu 4 şarkı karşılıyor. Beni şaşırtıyor, farklı hissettiriyor, nefes aldırıyor.

BENİM ŞARKIM: NEDENSE SUSTUM
“Nedense Sustum” birçok sebepten benim şarkım. Bir önceki albümde de yine Sinan imzalı “Sonsuz”u apayrı bir yere koymuştum. Bu şarkılar; artık üzerinden izleri epey silinmiş olan Mete Özgencil döneminin Candan Erçetin’ine en çok yaklaşabildiğim şarkılar oldu. Epey zamandır Mete Özgencil’siz yoluna devam eden ve görünen o ki öyle de devam edecek olan Candan Erçetin, keşke Sinan’ın daha çok sözüne yer verse albümlerinde. Candan kariyerinde, Mete Özgencil dönemi her zaman bambaşka bir yerde duracak ve belki de Türkçe müzikte bir daha öyle göz kamaştıran bir ortaklık, ten uyumu olmayacak ama en azından Sinan’ın sözlerinin de Candan’a başka pencereler açtığı kesin. Ben Candan’ın en çok bu hallerine bayılıyor, en çok bu renklerini özlüyorum.

Albümün en dikkat çekici şarkılarından biri de “Türkü”. Neyzen Tevfik ve Ömer Hayyam’ın dizelerinden oluşturulan bu beste, Candan’ın yüzünü daha bizim toprağımızın seslerine çevirdiğini gösteriyor. Her zaman kendi köklerinin renk ve seslerini albümlerine taşıyan müzisyenin yolu bu kez büyük ozanlarla kesişmiş. Peşinden gelen “Vay Halime” adlı türkü, etnik renklerini tamamlıyor Candan’ın. Bu hallerini seviyorum ama bir yanım da “bir süre bu renklerini biraz saklasa” diyor. Türkü albümü, konserler derken benim için dozajı biraz fazla oldu galiba…

ALBÜMÜN “SIRADAN”LARI:
Albümde yer alan “Unutama Beni”nin cover’ına gelince… Şarkıyı dinlemeden “yahu bunu milyonlarca kere dinledik. Neden bu şarkıyı seçmiş ki” oluyorsunuz, ama dinleyince “bir süre yeniden gündeminize alacak” kadar farklı bir çizgiye taşındığını, iyi yorumlandığını görüyorsunuz. Ama bir süre sonra yeniden sıkılıyorsunuz. Çünkü bazı şarkılar ne yazık ki zamanla eskiyor, epriyor. Yine dinleniyor da işte daha az bir keyifle. Keşke daha kıyıda köşede kalan bir şarkıyı seçseymiş…

Albümdeki bir diğer cover, Santander/Flavio bestesi “Yalvaramam”"a ise ısınamadım. Şarkının 2 Türkçe versiyonu daha var, daha önce yazmıştım. Birini seçmem gerekirse de, Ceceli demiştim. Albümde yer alan “Vallahi”, “Gözler”, “Kimin Doğrusu” ve “Özür Dilerim” ise beni yeteri kadar heyecanlandırmadı. Kimisini yeterince “yeni” bulmadım, kiminin sözlerinden, kiminin melodisinden, kimininse “söz-müzik” uyumundan tatmin olmadım. Bu şarkılar bende bir daha dinleme isteği uyandıramadı. Candan Erçetin için fazla sıradan ve sürprizsiz şarkılar. Sürekli sizi şaşırtmasına alıştığınız bir müzisyenden daha fazlasını beklediğiniz için kolay kolay her şarkıda tatmin olmuyorsunuz.

“MÜZİKAL ÇATI” ÇOK TANIDIK
Albümde en büyük beklentilerimden biri de müzikal çatısı yani “sound”uydı. Candan Erçetin, ilk 3 albümünde, müzikal olarak hep yeni şeyler denedi. Yeni sesler, elektronik öğeler, farklı çatılar.. Ama “Neden” itibariyle Candan, kemik bir müzikal çatı oluşturmaya ve onu korumaya yönelik çalışmalar yaptı. Bu doğrultuda da uzun zamandır Alper Erinç’le çalışıyor. Aynı isimle çalışmanın hem avantajlı hem dezavantajlı noktaları vardır. Avantajdır çünkü sizi günden güne daha iyi tanıyan, ne istediğinizi bilen bir müzikal ortaklık kurarsınız. “A” deyişinizden ne istediğinizi anlar hale gelir karşınızdaki müzisyen. Rahat ve konforlu hissedersiniz. Ama tehlikelidir, kendinizi tekrar etme riski vardır.

Böyle uzun yol arkadaşlıkları, her zaman yelkenlerini “yeni”ye, “farklı ses ve söz”lere açık tutabildiği zaman tadından yenmez olur. Ne yazık ki Alper ve Candan’ın yelkenleri “eski”ye bakıyor. Düzenlemeler çok alıştığımız Candan gibi olmuş. Ben çok daha yeni ve şaşırtacak şeyler bekliyorum ikisinden. Daha farklı sesler, tahmin edilemeyecek aranjeler, belki çok az duyduğumuz enstrümanlar vs…

ŞARKI SÜRELERİNE İTİRAZIM VAR
Şarkılar çok ama çok uzun. Ortalama 4-5 dakika arasında değişiyor. Ve bir de albümde 16 şarkı olunca bazen dakikalar geçmek bilmiyor. Bir çok şarkı çok daha kısa olabilirmiş, gereksiz yere uzatılmış gibi. Pekala bir şarkı derdini 3 dakikada da anlatabilir. Ki ben böylesini daha vurucu, daha etkileyici buluyorum.
Özetle, ben “Nedense Sustum”u yanıma alıp, artık susuyorum…

referans için: http://suatkavukluoglu.blogspot.com/2010/03/gecikmis-olarak-candan-ercetin-ve-krk.html#comments

İlk albümü “Hazırım”ın 1996 yılında yayımlanan ikinci baskısına, bir yeni şarkı (“Sevdim Sevilmedim”) ve bir de “Umurumda Değil”in “remix” versiyonu ilave edilmişti. Henüz albümlere şarkıların “remix” versiyonlarını koymak ya da bütün bütüne “remix” versiyonlardan oluşan “single”lar, albümler yapmak filan bu kadar yaygın değildi. Oysa Candan Erçetin bir süre sonra bu defa da “Sevdim Sevilmedim”in “remix”lerinden oluşan bir “maxi-single” yayımlayacaktı.

Ve bu hep böyle sürdü gitti. Candan bir taraftan özene bezene kotarılmış, üzerinde çalışılmış, uğraşılmış, her detayı düşünülmüş, asla piyasanın genel gidişatına, ana akıma yüz vermeden, tamamen kendi müzikal çizgisinde belirgin bir istikrarı sağlamış, kalburüstü albümlerle dinleyici karşısına çıkarken, bir yandan da ara albümler, “remix”ler barındıran “single”lar, “maxi-single”lar yayımladı.

Başından beri onun Galatasaray’dan kalma Fransızca ve şanson merakı ve soyağacının kök saldığı Rumeli topraklarının müziğine tutkusu biliniyordu. Albümlerinde Fransız şansonlarını aratmayan şarkılar da olurdu hep, Trakya/Balkan/Ege ritim ve tınıları taşıyan şarkılar da.

Bahis konusu müzikal etkileşimlerinin adını açıkça koyduğu ara albümler de yaptı bu vesileyle. Hem Türk hem de Yunan kıyılarında çalınıp söylenmiş şarkıları Türkçe ve Rumca seslendirdiği “Aman Doktor” ve tamamen Fransızca şarkılar seslendirdiği “Chante Hier Pour Aujourd’hui” albümleri, kendi şarkılarının olduğu albümler kadar ses getirmese de, bir müzisyenin ilham aldığı, etkisi altında kaldığı, rengini ve kokusunu kendine yakıştırdığı müzik kültürlerine bir saygı selamı olarak diskografisine yakışan işler oldu. Üstelik bunu, ismi popüler piyasanın tam da içerisinde anılıyor iken, risk alarak yapmasının takdir edilecek, alkışlanacak bir tarafı da vardı.

Ne var ki 2010 yılında yayımlanan ve yeni şarkılardan oluşan son albümü “Kırık Kalpler Durağı”, beklenen etkiyi yaratmamış ve Candan Erçetin cephesinde bildiğini okumanın artık yavaş yavaş etkisini yitirmeye başlayan bir formül olduğu gerçeği ortaya çıkmıştı. Hiçbir şarkıcı aynı zamanda besteci olmak, sürekli şahane şarkılar üretmek zorunda değildi. Evet Candan, çok beğenilen, çok satan albümlerinde çok da sevilen şarkılara imza atmıştı vakti zamanında. Ama demek ki iyi şarkıyı her zaman kendinde değil, bazen başka adreslerde de aramak gerekiyordu.

Son albümün ses getirmemesi ne derece etkili oldu bilinmez ama henüz üzerinden iki yıl bile geçmeden Candan Erçetin yeni bir ara albümle, yine bir konsept çalışmasıyla karşımıza çıktı. Sanırım buradan “Kırık Kalpler Durağı”nın rafa kalktığı sonucunu çıkarabiliriz. Nitekim bu albüm ondan tamamen bağımsız ve hatta ona taban tabana da zıt bir iş. Bunu sadece kapağına kaparak bile anlamak mümkün.

Kapak demişken bir saptama yapmakta fayda var…

Altmışların son yılında dünyaya gözlerini açmış, çocukluğunu yetmişlerde yaşamış birisi olarak sizi temin ederim ki, o yılları simgeleyen yirmi tane ikon sırala deseniz, şu puantiyeli saç bandı aklıma ya gelir ya gelmez. Yani seksenlerde vatka ne ise yetmişlerde saç bandı o değildir. Öylesi bir devri, dönemi simgeleyen belirgin bir izi yoktur saç bandı denen şeyin.

Gelin görün ki, son yıllarda altmış ve yetmişlerde geçen bütün dönem dizilerinin, o dönemi taklit eden/canlandıran bütün konsept çalışmalarının yegane can simidi saç bandı oldu. Saç bandını takan yetmişlere dönmüş kabul ediliyor. Ultra mini, tercihen pilili etekler, devasa yakalı, bağrı açık gömlekler, İspanyol paça pantolonlar, apartman topuklu ayakkabılar, artist değil manken değil, sıradan ev kadınlarının bile kullandığı sentetik peruklar, takma kirpikler, erkeklerde birbirine karışmış favoriler sakallar yok da; anca saç bantları var.

Belli ki Candan da işin kolayına kaçmış ve albümün konseptini kapak resmindeki saç bandına bağlayıvermiş. Makyaj ve saç tamamen bugünün Candan’ı ama biz banda bakıyor, albüme ad olan “Aranjman” başlığını da görüyor ve anlıyoruz ki Candan Erçetin altmış ve yetmişlere dönmüş.

Bu altmış ve yetmişlere bir albüm dolusu geri dönme işini (zaten bu maksatla kurulmuş bir “cover” grubu olan Beş Yıl Önce On Yıl Sonra’yı saymazsak) ilk kez 1987’de “Geceler” albümüyle (albüme adını veren şarkı hariç) Nilüfer yapmış ve biz de bayıla bayıla dinlemiştik.

O dönemin en çok satan albümü olmasından da anlaşılacağı üzere, memlekette sahiden bir eski şarkılara hasret kalma durumu vardı. Çünkü plaklar tedavülden kalkıyor, evlerdeki pikaplar yerini kasetçalarlara (o günlerdeki tabiriyle teyplere) bırakıyordu. Hal böyle olunca zamanında çok sevilmiş o şarkıları tekrar dinleyebilecek bir mecrası kalmayan yurdum insanı, onların seçilip derlenip tekrar karşısına çıkarıldığı bu albümü (hele ki şarkıları seslendiren Nilüfer olunca) bağrına basmaktan geri kalmamıştı.

Doksanların sonlarına doğru bu işin alaturka ayağındaki açığı ilk fark eden Muazzez Ersoy oldu ve özellikle Yeşilçam filmlerinden aşina olduğumuz şarkıları tekrar tekrar söyleyerek ciddi bir başarı kazandı. Bugün o meşhur “Nostalji” serisi pek sitayişle anılmıyor olsa da, seriyi 12 albüme çıkaracak kadar zorlayıp, seven sevmeyen herkesin içine fenalıklar getirtene dek, epeyce başarı kazanmış, çok satmış ve çok dinlenmiş “Nostalji” albümleri yaptı Muazzez Ersoy.

Popüler müzikte “nostalji” diye adlandırılan şeyin kırılma noktası tam da burası oldu zaten. Yeniden seslendirme filan değil, düpedüz eski, orijinal kayıtların CD formatında yayımlanmaya başlaması da aynı tarihlere denk gelir. Bilen bilir, Odeon, Ada Müzik, Kalan Müzik ve iki binlerin ikinci yarısıyla birlikte piyasaya giren Ossi Müzik marifetiyle on yıl içerisinde hiç de azımsanmayacak sayıda albüm yayımlandı. Plaklarda kalmış, hatta zaman zaman plak olarak bile yayımlanmamış kayıtların CD formatında yeniden satışa sunulması müzik piyasasına çok iyi geldi, hatta o dönemde bu albümler kimi kez yeni prodüksiyonlardan bile daha büyük satış rakamları elde etti.

Orijinallerin tekrar ortaya çıkması yetmezmiş gibi, bir de “Issız Adam” filminin getirdiği sonradan olma plak sevdası bit pazarına nur yağdırıp, eski plakları da tekrar pazara sokunca, plak kültürüyle CD kültürü arasındaki nesil farkı yavaş yavaş ortadan kalkmaya başladı. İnternette legal/illegal paylaşılan plak kayıtlarının da bu süreci hızlandırdığı bir gerçek. Her yeni albümde bir eski şarkı “cover”ının can simidi olduğu, yıllardır hemen her yeni şarkıcının da bir şekilde en az bir eski şarkıyı yeniden lanse ettiği de herkesin malumu. Tüm bunları üst üste koyarsak, bugün artık 16-17 yaşında bir gencin altmışlı yılların bir şarkısını biliyor ve dinliyor olması şaşılacak bir şey değil.

Son bir kaç yıldır önce Göksel tamamen eski şarkılardan oluşan bir albüm yaptı, ardından Işın Karaca ve Şevval Sam henüz fazlaca el atılmamış arabesk deryasına avdet ettiler. Sonra Göksel aynı konseptte bir albüm daha yaptı. Işın Karaca’nın arabesk konseptindeki ikinci albümü ise Candan Erçetin’in “Aranjman 2011” albümüyle aynı gün piyasaya sürüldü.

Işın Karaca, ilk arabesk albümünü piyasaya sürdüğü günlerde şu meşhur “Kim Bilir”i Kibariye’den sonra ilk kez kendisinin söylediğini iddia etmişti. Bunun böyle olmadığını herkes biliyordu oysa. Google’da yapacağınız basit bir arama bile şarkıyı yıllar boyunca kimlerin söylediğini ortaya çıkarabilirdi. Hatta çoğunu dinleme şansınız da vardı. Ve 30 yaşındaki de, 50 yaşındaki de, 15 yaşındaki de dinleyebiliyordu. Yani bu anlamda artık o şarkıların unutulmuşluğu, mazide kalmışlığı, dolayısıyla gizemi, büyüsü filan kalmamıştı sanıldığı (ya da Işın Karaca’nın sandığı) kadar.

Candan Erçetin de benzer bir sanrıyla olsa gerek, şöyle bir cümle kurmuş albüm kartonet yazısında: “Bu kayıtların gelecek kuşaklara kaynak teşkil etmesi ve değerli olan müziğin her daim hatırlanması ümidiyle…”

Bu cümlenin “ve” bağlacına kadar gelen kısmı için Candan Erçetin’e hatırlatmak da fayda var ki, bu albümdeki şarkıların bir ikisi hariç neredeyse tamamının orijinal plak kayıtları şu anda CD formatında piyasada bulunabiliyor. Yani onlar çoktan “gelecek kuşaklara kaynak teşkil etmek” üzere raflarda yerini aldı.

Eski bir şarkıyı, eğer ilk yayımlandığı yıllarda da dinlemiş ve yıllar sonra bir gün tekrar duymuşsak, o şarkıyı bize hatırlattığı anılardan bağımsız düşünmek ve dinlemek pek mümkün olmuyor. Bu yüzden belki de “nostalji” kelimesiyle özdeşleştirdik bir dönemin şarkılarını. Ama ben bugüne kadar filanca eski şarkının “cover”ı orijinalinden daha güzel olmuş lafını çok az duydum. O şarkıları hatırlayanlar, genellikle orijinal halleriyle hatırlamayı, bulurlarsa da öyle dinlemeyi tercih ediyorlar.

İşte Candan Erçetin’in 2011 model aranjmanlarının düştüğü en büyük tuzak da burada başlıyor. Şarkıların büyük çoğunluğu artık hatırlanmaktan da, hatırlatmaktan da yorgun çoktan. “Her Yerde Kar Var”ın, “Deniz ve Mehtap”ın, hele hele “Memleketim”in bir daha söylenmeye ve dinlenmeye ihtiyacı var mıydı diye düşünmeden edemiyor insan. “Hoş Gör Sen”i, “Karlar Düşer”i, “Sessiz Gemi”yi genci yaşlısı, ezbere bilmeyen kaldı mı acaba?

Daha albümü dinlemeden, internette içeriğini gördüğüm an aklıma bu soru geldi: “Peki Candan ne yapmış? Kuş mu kondurmuş bu şarkıların üzerine?” Hayır, sadece Fransızca orijinal sözlerini de almış ve yarı Türkçe yarı Fransızca söylemiş.

Zamanında izin mizin alınmadan, canı isteyenin Türkçeleştirdiği bu şarkıların nihayet kısmen de olsa orijinal versiyonlarıyla Türk dinleyicisinin karşısına çıkması, orijinal adlarının ve bestecilerinin adlarının da kartonette yazıyor olması, yani şarkıların asıl yerini yurdunu bulması sevindirici olabilir belki ama onların da büyük kısmı orijinal Fransızca versiyonlarıyla Türkiye’de yayımlandı zaten. Peki ne kaldı geriye?..

Albümde yer alan on dört şarkıdan biri Alper Atakan, diğerleri ise Alper Erinç tarafından düzenlenmiş. Düzenlemeler genellikle neşeli, canlı, kolay algılanır cinsten. Hatta bazı şarkılarda darbukalar bile çalıyor. Yani şarkılar Fransız, söyleyen de Candan Erçetin diye albüm bohem soslara bulanmamış bu defa. Deniz kenarında plajda, bir akşam üstü balkonunda, bir şehirler arası otobüs yolculuğunda neşenizi bulabilir, rakıya değil belki ama bir kadeh “blush”a meze edebilirsiniz. Tabii eğer bu şarkıları sırf Candan’ın hatırına bir kez de Candan’dan dinlemeye tahammülünüz varsa.

Oysa ben bile, biraz karıştırsam arşivimde aranjman yıllarından en az yüz tane Fransız orijinli şarkı bulabilirdim. Daha az bilinen, daha az duyulmuş, daha çok unutulmuş, hatta belki de zamanında o kadar da ses getirmemiş (“Anlamazdın” misali) şarkıları keşif peşine düşse, bulup çıkarsa, “Aaaa bunu da nerden bulmuş?” dedirtse, şaşırtsa ve heyecanlandırsa…Ya da bugünün Fransız şarkılarına Türkçe sözle yazıp/yazdırıp gerçekten “Aranjman 2011” yapsa?.. O zaman daha Candan Erçetin’e yakışır işler çıkmaz mıydı ortaya? İşte o zaman kuş kondurmuş olmaz mıydı Candan? Bence olurdu.

Sözün özü; belli ki iyi niyet ve hevesle kotarılmış, her Candan albümü gibi, özenle, titizlikle ortaya çıkarılmış, ne çare ki ıskalamış, virajı alamamış bir proje “Aranjman 2011”. Görünen o ki, Candan Erçetin’in tavrından sesine sinen müdanasız hallerini, kırılıp bükülmeden, dökülüp saçılmadan yürek yırta yırta ruh temizleyen sesini yeni ama bu defa etkili, benzersiz, kendini tekrara düşmemiş şarkılarla tekrar duyana dek, bunlarla idare edeceğiz, çaresi yok.

Referans için: http://hayatmuzik.blogcu.com/yavuz-hakan-tok-yazdi-candan-ercetin/10867394

Türkiye’nin ve Türk müziğinin özellikle 50’li yılların başından itibaren etkisi altında kaldığı Fransız kültürü dahilinde Fransızca’dan Türkçe’ye çevrilerek üretilmiş ‘Hafif batı müziği’ veya ‘Türk Pop Müziği’nin ise yepyeni bir devir açtığını biliyoruz.

İşte bu şartlar altında kültürümüzün bir parçası haline gelen ve orijinali Fransızca olan şarkılar, Temmuz 2011’de Türkiye’nin yetiştirdiği ve pek çok kültüre ait farklı müzik türlerini bir potada eritmeye çalışan ve büyük ölçüde de başarılı olan Candan Erçetin tarafından ‘Aranjman 2011’ isimli albümde toplandı.

Aralarında Fransızca’dan Türkçe’ye ilk çeviri eseri olarak sayılan C’est ecrit dans le ciel; – Bak Bir Varmış Bir Yokmuş; Hümeyra’nın hayranlık uyandıran yorumu ile bildiğimiz Sans Toi Je Suis Seul- Sessiz Gemi, artık Ayten Alpman ile bütünleşen L’aveulge – Memleketim’in da yer aldığı 14 şarkılık modern bir ‘aranjman’ albümünde elbette ki küçük sürprizler de yer alıyor.

Candan Erçetin, L’aveugle (Memleketim)’i üç dilde söylüyor. Fazlaca Dario Moreno etkisi görülen albümün Fransızca’dan Türkçe’ye adapte edilmeden yorumlanan ve kişilsel fikrim olarak en başarılı şarkısı Istanbul…

Albümde ayrıca uzun süreler Hafif Batı Müziği’de denilen Türkçe pop müzik sahnelerinde defalarca yorumlanan Deniz ve Mehtap, Hoşgör sen ve Dünya Dönüyor, Her Yerde Kar Var gibi popoülerliğini hala koruyan şarkılar yer alıyor. Aslında bu albümün yapılmasının bir amacı da bizim kültürümüzün önemli bir parçası saydığımız müzik eserlerinin orijinallerinin temelde bize ait olmadığını göstermek gibi görünüyor.

2003 yılında çıkardığı ‘Candan Erçetin chante Hier pour Aujourd’hui’ albümü ile kıyaslandığında daha ağdalı ama dili bilmeyen Türklerin daha kolay anlayabildiği bir Fransızca ile şarkıları söyleyen Candan, Aman Doktor albümü ile altyapı yönünden kıyaslandığında ise şarkılardaki dil geçişlerini belirgin biçimde kontrastlamamış. Kırık Kalpler Durağında’nin akustik ve üç boyutlu yapısı ile daha çok benzerlik gösteren albümün bütün kartonet ve web sitesi görselleri şarkıların Türkçe’ye adapte edilmeye başlandığı 1940′lı yılların modasına uygun düşen kostümlerle Hakan Aydoğan tarafından çekilirken görsel düzenlemeleri de Bozkurt Bayer tarafından yapılmış.

Albümdeki bütün şarkıların düzenlemesi ise Alper Erinç’e ait. Candan’ın Neden albümünden beri birlikte çalıştığı ve kendisini ortaya atmadan çok başarılı (ama pazarlanmayan) şarkılara imza atan Erinç, Aranjman’da bir taraftan modern sesleri kullanırken öteki taraftan geleneksel melodilere ve asimetrik vokallere de yer vermeyi ihmal etmemiş.

Parçalara düzenleme yönünden baktığımızda yepyeni deneysel müzik parçalarının da ortaya çıktığını görürken Que c’est triste – Üç Kalp ve Tu Te Reconnaitras – Göreceksin Kendini gibi şarkılarda ise klasik Candan Erçetin soundunun izlerini görmek mümkün…

referans için: http://www.beargi.com

ELİF BERKÖZ

Tamamen elektronik sound’ları daha çok geceye ve geç saatlere yakıştırıyorum. Bu türün ateşli bir dinleyicisi sayılmam” diyor Candan Erçetin. Ama bu düşünce çıkardığı son albüm “Remix’5″ için şarkılarını DJ’lere emanet etmesini engellememiş. Prodüktörlüğünü elektronik müzik dinleyicilerinin yakından tanıdığı DJ Fuchs’un (Ali Şahinbaş) yaptığı albümde imzaların tümü Dinamo 103.8 DJ’lerine ait. Albümdeki tek yeni şarkı ise “Koro” filminin jenerik şarkısının Türkçe adaptasyonu. Diğer dokuz parça “Melek” albümünden seçilmiş altı şarkının versiyonlarından oluşuyor. Erçetin “DJ’ler ve elektronik müzik meraklıları alıyor remiks albümlerimi” diyor. 20 yıldır Candan Erçetin parçaları dinleyen Şahinbaş ise iddialı: “Remiks albümü konusunda bu ülkede çığır açtık.”

Klasik anlamda eğitim almış bir müzisyen olarak elektronik müzik size ne kadar yakın?
Candan Erçetin: Elektronik tınıların yaşadığımız çağın müziğinde gerekli olduğuna inanıyorum ve albümlerimde de kullanıyorum. Tamamen elektronik sound’ları ise daha çok geç saatlere yakıştırıyorum. Bu türün ateşli bir dinleyicisi sayılmam ama müziğin içindeki biri olarak Türkiye’de ve dünyada neler olup bittiğinin takipçisiyim.

“Remix’5″ için Dinamo DJ’leriyle nasıl bir araya geldiniz?
Candan E.: Geçtiğimiz yıl gerçekleşen bir turnede Ali de bizimle birlikteydi. “Şehir” şarkısına remiks yapmak istediğini söyledi. Parça hazır olduğunda olağünüstü buldum. Bunun üzerine Ali’den albümün prodüktörlüğünü üstlenmesini istedim.

Ali Şahinbaş: Teklifim kabul edilince İstanbul’a dönüp Muzo Berberoğlu ile çalıştım. 12 saatte tamamladığımız “Şehir” remiksimizi dinleyince 12 DJ’e (Muzo Berberoğlu, Göktuğ Çitçi, Kaan Düzarat, Ömer Özyılmazel, N.U.G. ve A.S.E.) ve bana şarkılarını emanet etti. House, hiphop, downtempo, breakbeat, funk, electro, Latin akımlarını müziğiyle buluşturduk.

Elektronik müzikle uğraşırken neden pop şarkıcısı Erçetin’in prodüktörü oldunuz?
Ali Ş.: Sadece elektronik müzik dinleyicisi değilim. Erçetin’in (Klips ve Onlar zamanında söylediği) ilk şarkısı “Halley”i ezberlediğimde 14 yaşındaydım. Ayrıca tüm albümleri evimde var.

İçlerinden en beğendiğiniz remiks hangisi oldu?
Candan E.: Eski şarkıları düzenlemek çok zor. “Bir Yangının Külünü” müthiş kurgulanmış ve şarkı bugüne kadar hiç sahip olamadığı bir dinamizm kazanmış.

“Gökyüzünde Yalnız Gezen Yıldızlar” ve “Bir Yangının Külünü” çok eski şarkılar. Bu tip eski şarkılara remiks yaptığınız için tepki aldınız mı?
Candan E.: Şarkının notaları değişmedi. Sadece ritmi ve trafiği değiştirilerek yeni bir model önerildi. Kaldı ki isteyen de eskisini dinleme şansına sahip. Tabii ki yeniliklere kendini kapatmış olanlardan tepki alabiliriz ama bu, arayışa devam etmemizi engellemez. Bu sayede parça yıllar sonra yeni kuşaklar tarafından da tanınabilir.

Yapılan remiksi beğenmediğinizde DJ’lere “Bu olmamış” deyip tekrar denemelerini istiyor musunuz?
Candan E.: Neredeyse hiç karışmıyorum. Kendimi değil ama şarkılarımı emanet ediyorum onlara.

Ali Ş.: Onunla çalışmak önem verdiğimiz bir fırsattı. Konser ve kayıtlarında zengin orkestralara verdiği önemi bildiğimizden ve de iki klasiği tekrar yorumlama yükümüzden dolayı işimiz pek kolay değildi.

Remiks albümlerinizi kimler alıyor olabilir?
Candan E.: Dinleyicilerim arasında az da olsa elektronik müzik dinleyenler var. Bir de ne çıkarsa çıksın alan arşivciler. Bunun dışında DJ’ler ve elektronik müzik meraklıları da alıyor.

Satışlar ne civarda oluyor?
Candan E.: 30 bin. Bu çalışma yapılırken masrafını dahi çıkartmama riski var. Hedef yeni bir dinleyici kitlesi yaratmak değil. Sadece alternatif üretimler yapmak, yeni arayışlar içerisinde olmak. Bir de dünya müzik piyasasına gerçekten diğerleriyle aşık atacak gelişmiş örnekler sunan Türk DJ’leriyle ortaklaşa yeni bir ses yaratmak.

“İstanbul DJ yeteneği açısından dünyanın ilk on şehrinden biri”

Remiks sadece parçaların dans pistine uyarlanması mıdır?
Ülkemizde çok az insan hakkı verilerek yapılmış bir remiksin ne anlama geldiğini biliyor. Remiks deyince akla hep dans pisti geliyor. Bu güzel bir şey, herkes dans etsin. Ama her remiks için bu genelleme yapılmamalı. Büyük sanatçılar elektronik müziğin yaygın olduğu ülkelerde remiks için çalışacakları kişileri kendileri seçiyor. Böylelikle o insanların işlerini tasvip ettikleri için bir anlamda kendi hayranlarına sunmuş oluyorlar. Bu sunuşlar da sadece dans pisti için olmuyor.

Daha önceki Türkçe remiks albümlerini nasıl buluyorsunuz?  Beğendiğiniz var mı?
Galiba hiç yok. Remiks albümü konusunda bu ülkede çığır açtığımızı düşünüyorum.

Türkiye’deki partiler için yurtdışından sürekli DJ getirtiliyor. Türk DJ’ler yeterince iyi değil mi?
Türkiye’de dünya çapında yetenekli DJ’ler var. Ne yazık ki gönlünü bu işe adamış her arkadaşım burada harcanıyor. Rekabet çetin, bizden öncekiler hâlâ yukarıda, alttan gelenlerse yılmıyor. İstanbul belki de yetenek açısından dünyanın ilk on şehrinden biri. Ne yazık ki bu yeteneğe alkış ile cevap verecek insan sayısı çok az. Ülkemizde dışarıdan gelen palyaço da olsa hep alkış tutulur, içerideki vezir de olsa çamur atılır. Tüm bunların üstüne kültürün bir de Türkiye’de paragöz organizatörler ve cimri kulüp sahipleri tarafından harcanması var. Şu anki durumdan Türkiye’de hiçbir DJ’in memnun veya tatmin olduğunu düşünmüyorum.

Özellikle remiks albümü yapmak istediğiniz başka isimler var mı?
Rebel Moves, Mor ve Ötesi, Sagopa Kajmer, Baba Zula ve Manga’ya remiks albümü yapmak isteriz.

“Bazen yemeğin soğanını karıştırırken, bazen araba kullanırken şarkı yapıyorum”

Sadece işini yapan, hatta kendi reklamı için neredeyse hiç çaba göstermeyen biri olarak Türkiye’de önemli bir isim olunabileceğini gösterdiniz. Kendinizi bazen fazla “sakladığınızı” düşünüyor musunuz?
Hayır, kendime sakladıklarım özel yaşamımın bir bölümünden ibaret. Günlük yaşamda şehrin her an her yerindeyim. Saklamıyorum, sadece yaşantım beklendiği kadar çalkantılı değil. Haber değilim yani.

Nasıl bir ortamda şarkı yapıyorsunuz? Bir süre odaya kapanıp kimselerle konuşmadan mı?
Hayatın satır aralarında yaptıklarım da var, odaya kapanıp yaptıklarım da… Bazen yanmasın diye yemeğin soğanını karıştırırken bazen trafiğin ortasında araba kullanırken.

Ünlü sanatçıların kimleri dinlediği merak edilir. Siz hangi isimleri dinlerken keyifleniyorsunuz?
Yeni isimlerden dikkatimi çeken Sinem var. Şebnem Ferah ve Athena her zaman sevdiklerim arasında. Lasha’nın yorumunu ve bazı şarkılarını keyifle dinliyorum. Bunlar dışında etnik Balkan müzikleri ve Akdeniz şarkıları her zaman favorilerim. Klasiklerse vazgeçemediklerim.